Tanny Dobbelaar - Tanny Dobbelaar

Tien tips voor essayisten

Beschouw je eigen ervaringen als feiten die nader onderzoek behoeven.
Ergens tégen zijn is makkelijk. Waar ben je nu eigenlijk vóór?
Blijf vragen stellen bij je standpunten.
Treiteren, blameren, schelden horen hooguit thuis in een column maar niet in een essay.
Schaam je niet voor clichés, schrap ze wel.
Abstracties zijn mooi, vaagheden lelijk.
Essayeren is overtuigen én verleiden.
Betrek de wereld in je tekst.
Kill your darlings!
Geloof in wat je te zeggen hebt.

Ook verschenen bij het artikel ‘Ik kan zelfs schrijven over een vlieg’, over de essays van Montaigne, in Filosofie Magazine, 6, 2006

Boek: Heftig vel

Heftig Vel

‘This skin is me, I can’t get out’

De achttien mensen die in Heftig Vel zijn geportretteerd weten zich vaak bekeken. Ze zitten gevangen in een vel dat schilfert, pijn doet, jeukt.

Hun uiterlijk valt niet samen met hun zelfbeeld. Alleen, ze hebben geen controle over wat anderen van hen zien, over hen denken of fantaseren. Ze hebben geen verweer.

Hier is de relatie tussen kijker en bekekene gelijkwaardiger. Kijken kan pas nadat een handeling is verricht. Je mag kijken, niet steels, niet vanuit de ooghoeken, niet als een voyeur die vreest betrapt te worden. Je mag kijken, het liefst lang en geconcentreerd. Recht in de ogen.

Heftig Vel werd vormgegeven door Sybren Kuiper, en werd uitverkoren tot een van de Best Verzorgde Boeken van 2002 en als vijfde genomineerd voor de Schönste Bucher aus aller Welt 2002.

Elsevier Gezondheidszorg, 2002

Advies van Rilke: niemand kan u raad geven

Een jonge dichter vraagt aan Rilke of hij eens naar zijn gedichten wil kijken. Vindt Rilke ze goed? Lees verder “Advies van Rilke: niemand kan u raad geven”

Snoeien voor academici

Gail Hornstein is een Amerikaanse hoogleraar psychologie. Ze hield altijd al van schrijven, maar heeft veel moeten leren toen ze een breder publiek wilde aanboren. Een academicus is gebonden aan vele conventies en schrijft bij voorkeur ondoorgrondelijk. Dat komt onder meer omdat academici bang zijn om écht verantwoording te moeten afleggen over hun teksten. Liever stoppen ze er alles tegelijk in. Zo ontlopen ze, aldus Hornstein, de noodzaak tot keuzes maken. Lees verder “Snoeien voor academici”