‘Nep’ verwijst naar ‘perfect’

De Chinese kunstenaar Song Dong (Beiing, 1966) had een vader die jarenlang in werkkampen had doorgebracht. Vader en zoon hadden een slechte band met met elkaar.

Na eindeloos zeuren wil zijn vader wel meewerken aan een nieuw project van Song Dong. De kunstenaar projecteert zijn handen op het lichaam van zijn vader. De vader blijft eerst stoïcijns doorroken. Dan trekt hij zijn hemd uit en laat hij zich strelen door de virtuele hand van zijn zoon. Eindelijk contact.

In China kun je met het woord ”nep” verwijzen naar een ideaal van pure perfectie. Dat is een combinatie van woorden waar je lang over kan nadenken.De Chinese kunstenaar Song Dong (Beiing, 1966) maakt kunst die verdwijnt – en waar we slechts sporen van kunnen terug zien. Hierboven de beelden van zijn vader die jaren lang in een werkkamp had gezeten en waar Song Dong een slechte band mee had.


DSC05277Toen hij dertig jaar was, liet Dong Song zijn moeder vertellen over elk jaar van zijn leven. Hij schreef haar verhalen, vermengd met zijn eigen herinneringen, op bamboe-papier. Daarvoor doopte hij een penseel in water – net zoals monniken vroeger hun kalligrafie oefenden omdat inkt te duur was.

Song Dong maakte stapeltjes van het gedroogde papier en zette ze in een vitrinekast. Zijn levensverhaal is perfect vereeuwigd.

Het schrijven met water is bedoeld om niet in het verleden te blijven hangen maar te focussen op het ‘nu’, op het proces van het schrijven zelf, en niet op het resultaat. Ook al om over te mijmeren: hoe zou het zijn om voortaan met water te schrijven?