Zwangerschap kun je ook niet proberen

In de inleiding op Kaas, zoals gepubliceerd in tijdschrift Forum, schrijft Willem Elsschot over stijl. Hij vergelijkt schrijven met componeren, waarin de schrijver helaas slechts met armzalige, ‘jammerlijke’,  woorden kan werken. Maar de principes zijn vergelijkbaar. Lees:

Van af den aanhef, want een boek is een lied, moet men het oog houden op het slotakkoord, waarvan iets door ‘t heele verhaal geweven moet worden, als het Leitmotiv door een symphonie. De lezer moet geleidelijk een gevoel van onrust over zich voelen komen, zoodat hij zijn kraag opzet en aan een paraplu denkt, terwijl de zon nog in haar volle glorie staat.

Lees “Zwangerschap kun je ook niet proberen” verder

Podcast: hoe schrijf je sneller een effectieve e-mail?

De meeste mailtjes schrijf je even snel-snel-snel. Toch kost het schrijven van een belangrijke e-mail vaak meer tijd dan je van plan bent.

Hoe schrijf je sneller een mail die áánkomt, die overkomt?

Deze podcast bevat enkele tips en trucs, zoals:

  • hoe spreek je je lezer aan?
  • Hoe begin je een e-mail?
  • Hoe vertel je de boodschap op een effectieve manier?
  • Hoe sluit je af?

Luister hier:

Lees “Podcast: hoe schrijf je sneller een effectieve e-mail?” verder

Teken je huis

Voor mijn workshop ben ik altijd op zoek naar manieren om mensen nieuwe inzichten te geven over wat schrijven is. Onlangs gaf ik een oefening aan studenten architectuur, mensen die van nature liever tekenen dan schrijven. Een hele eenvoudige oefening – een hele goede ook. Daarom deel ik hem hier.

Lees “Teken je huis” verder

Weg met het essay!

Eigenlijk is het begrip essay een onhandig containerbegrip geworden dat vaak alleen maar verwarring oproept. Pleidooi voor een andere term die meer recht doet aan de zinnelijke kant van het genre

Binnenkort ga ik weer les geven aan tweedejaars van de Schrijversvakschool.  Dat zijn ambitieuze mensen die goede fictie willen schrijven, maar van de school ook een vak essay moeten volgen.

Lees “Weg met het essay!” verder

Drie valkuilen bij het schrijven van ‘ik’

Schrijvers van essays en informatieve artikelen moedig ik altijd aan om ‘vanuit’ henzelf te schrijven, om hun eigen kennis en ervaring als uitgangspunt te nemen voor wat ze willen vertellen.

Schrijven vanuit jezelf voorkomt namelijk dat je gaat schrijven vanuit een alwetend perspectief – en bij non-fictie is niets zo vervelend als dat (bij fictie trouwens ook, maar dat is een ander verhaal).

Lees “Drie valkuilen bij het schrijven van ‘ik’” verder

Vastlopen is een manier van bang zijn

Ooit volgde ik een fotografiecursus. Dat was nog in het analoge tijdperk, toen je nog in het pikkedonker moest proberen een filmpje uit een rol te trekken. Waarbij je met ademstokkende chemicaliën ging rommelen om het wonder van het ontwikkelen zelf te kunnen bijwonen (oma vertelt!).

Zet één stap vooruit
Ik leerde op die cursus dat ik een onpraktisch type ben. Het idee van films ontwikkelen vond ik aantrekkelijker dan de praktijk.

Zelf foto’s maken bracht me veel meer plezier. Daarin kwam ik vooruit, ook door commentaar van onze fotografie-docent. Vooral één opmerking is goed blijven hangen: ‘Zet, voordat je afdrukt, nog één stap vooruit.’ Lees “Vastlopen is een manier van bang zijn” verder